"پدر آن دیگری" یک کمدی پاک است که می‌توان با خانواده به تماشایش نشست. این فیلم کلاس درسی است برای تجاری‌سازانی که به هر دستاویزی چنگ می‌زنند بلکه پولدار شوند
در دهه اخیر کمدی سازی مجالی بوده برای برخی از بسازبفروشان که با تمرکز بر شوخی های هرزه نگارانه و اروتیک به جلب مخاطب بپردازند.
این بازاری سازان درست منطبق بر الگوی نمایشهایی موسوم به "تئاتر گلریز" و بی توجه به دامنه مخاطب متفاوت آن نوع نمایش و این ژانر در سینما تا توانستند کوشیدند داستان پردازی مبتنی بر خلق موقعیت کمدی را فاکتور گرفته و به جایش بر شوخیهای هرزه نگارانه تاکید کنند.
البته که مخاطب نیز خیلی زود دست این جماعت را خواند و با خالی گذاشتن سالنهای نمایش چنین فیلمهایی شرایطی را ایجاد کرد که این فرصت طلبان رفته رفته به فکر تغییر بیزنس بیفتند.

*نمونه ای از وامداری اخلاق در سینمای کمدی
در همه این سالها اما داشته ایم کارگردانانی را که با تکیه بر اخلاقیات و البته اصول کلاسیک سینمای کمدی فیلم ساخته و تحویل مخاطب می دهند.
طبیعی است که ماندگاری چنین آثاری هم به مراتب بیشتر از تولیدات هرزه نگارانه است.
از جمله وامداران نگاه اخلاقی و کاملا پاک در سینمای کمدی یدا.. صمدی است؛ کارگردانی که با همان اولین ساخته هایش "مردی که زیاد میدانست" و "اتوبوس" نوید فیلمسازی را می داد که کمدی برایش یک ابزار است برای تشریح برخی از مهمترین خصیصه های بشری.
"پدر آن دیگری" تازه ترین فیلم صمدی نیز هرچند رویه کمدی اش است که بیشتر به چشم می آید اما ورای این کمدی، سخنگویی درباره فن ارتباط برقرار کردن آدمیان با یکدیگر است که مهم جلوه می کند.


 
*چاره ای نیست جز تظاهر به خاموشی
"پدر آن دیگری" از روزه سکوت یک کودک می گوید؛ کودکی که از بدرفتاریهای پدرش به تنگ آمده و در این میان چاره ای نمی بیند جز تظاهر به گنگ بودن!!

این روزه سکوت هرچند در ابتدا برای مخاطبی که به انتظار تماشای یک کمدی است عاملی می شود برای خندیدن اما از جایی به بعد فیلم به اندازه مفرح بودن، تامل برانگیز هم می شود به خصوص برای والدینی که رفتار مناسبی با فرزندان خویش ندارند.

*توسل به یک آموزه مذهبی، کلید نجات می شود
صمدی موقعیتهای پیرامون کودک "پدر آن دیگری" را چنان چیده که پله پله مخاطب با شخصیتهای پیرامونی این کودک گنگ-نما آشنا شود. از یک طرف پدر را می بینیم که کمترین درکی از فن ارتباط گرفتن با پسر نمی داند و از آن طرف مادری که سمبل محبت است اما او نیز در برابر روزه سکوت فرزند سرگردان است.
اینجاست که فرشته نجات در قالب مادربزرگی وارد می شود که سعی می کند با یکی از زیباترین آموزه های مذهبی که صبر است در برابر کودک قرار گیرد.
همین توسل به صبر و شکیبایی است که در نهایت باعث می شود کودک قصه زبان گشوده و مهر سکوت را بشکند.

*اجرای صحیح بازیگر کودک
جالب است صمدی که فیلمنامه اش را با اقتباس از یک رمان پرفروش نوشته پرینوش صنیعی نوشته سعی کرده درست شبیه به منبع در اینجا هم بار درام را روی دوش یک کودک بگذارد؛ کودکی که نابازیگر است اما کارگردان کارکشته فیلم چنان از او بازی می گیرد که دیدنی ترین سکانسها را در برابر حرفه ای هایی چون حسین یاری، هنگامه قاضیانی و ثریا قاسمی خلق می کند.
البته که همراهی این چهره های مجرب با بازیگر کودک و ایجاد فضایی بی استرس و آرام برای ایفای نقش او را هم نمی توان نادیده گرفت.

*پر از ماجراهای مفرح
"پدر آن دیگری" فیلمی پر از موقعیت کمیک است و تقریبا هر یک ربع یک بار اتفاق تازه ای در فیلم شکل گرفته و موقعیتی خلق می شود که مخاطب را می خنداند.

این تقسیم بندی آگاهانه فیلم و جاری نمودن ماجراهای مختلف در دل آن باعث می شود نه فقط مخاطبی که برای وقت گذرانی به سینما آمده از تماشای اثر لذت ببرد که حتی مخاطبان جدی سینما هم با دقتی که یک کارگردان در خلق ماجراهای مختلف اثرش ارائه داده روبرو شوند.

*کلاس درسی برای تجاری سازان
می توان حتی یک گام به پیش رفت و گفت "پدر آن دیگری" کلاس درسی است برای تجاری سازانی که به هر دستاویزی چنگ می زنند بلکه پولدار شوند.
این تجاری سازان بد نیست به تماشای "پدر آن دیگری" بنشینند تا هم از راه و رسم اقتباس در سینما سردرآورند و همین که بیاموزند چطور می توان در دل روایتی پاک و بی آلودگی به ناهنجاریهای اخلاقی چه در اکت و چه در دیالوگ کمدی خلق کرد.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: